Daten "Mijn vriendin Sonia heeft een datingclub opgestart. Feministe in hart en nieren, pikt ze het niet langer dat de mannen van New York de mening zijn toegedaan dat er aan elke vinger drie reserve vriendinnen liggen te wachten. Ze is “pro man”, maar wil ze graag wat meer etiquette aanleren. Ik steun haar hierin en stuur een tiental van mijn mannelijke kennissen een uitnodiging naar een soiree “fairless daten".”   We ontmoeten elkaar in “Flute”, een champagnebar in midtown New York, waar er een soort van “verjaardagsfeestsfeertje” hangt. De verschillende aanwezigen zijn opgetogen en kijken speels vanonder knipperende wimpers de opgespannen borstkassen toe. Daar ik geen “single” ben en Sonia enkel bijsta, bezie ik het allemaal met een zeer gedetacheerde houding. Sonia geeft iedereen een nummertje en laat de dames aan een tafeltje plaatsnemen. De jongens roteren na vier minuten, hetgeen mijn gemiddelde tijdspanne is om me te introduceren. Mijn koele houding, “ I couldn’t care less”, ik heb enkel zin in een leuke babbel, doet me op verschillende lijstjes de hoofding “wanna see her again” aankruisen. Het zit hem dus allemaal in de attitude.   Zo heb ik een vriendin van rond de veertig die denkt dat haar leven op amoureus gebied een “cemetery” is. Ze loopt dan ook rond met een houding van “ ah, geen enkele man die mij ziet staan”, waardoor ze inderdaad een uitstraling heeft van, “als je dichterbij komt is dat op eigen risico.” Zelf heb ik zoveel plezier in mijn werk en mijn sociale activiteiten zoals yoga, zwemmen en zingen dat ik het toonbeeld ben van het “nirvana” te hebben bereikt. Meerdere keren per avond krijg ik dan ook te horen “heb je een vriend”?   Toen ik in Amerika toekwam chokeerde de datingscene me enorm. In Manhattan gaat alles veel sneller en geef je je ook niet te snel prijs aan een exclusieve persoon. Er is dus een verschil in het sociale ageren als ik Belgie met Amerika mag vergelijken. Buiten de algemene te aanvaarden stelling “let’s have a good time”, daten we hier in Manhattan drie personen tegelijkertijd. Polygamie is dus heel normaal en uit de drie, die allemaal hun best doen om je veroveren, wordt er uiteindelijk een tot “officiele” vriend uitgekozen.   Attitudes!   Zou het iets Belgisch zijn dat wij meer “soul searchen” en meer om het innerlijke geven. Het kijken van een aflevering “boer zoekt vrouw” onderschrijft deze regels. Een van de boeren heeft het over “samen een pad bewandelen”, in een Amerikaanse datingshow zou het eerder gaan om “samen een jacuzzi op te zoeken.” Het “fearless daten” gebeuren van mijn vriendin Sonia is ondertussen aan de tweede uitgave van haar party toe. Ik zal niet aanwezig zijn.

Sponsored by

BLOG